23. dec, 2018

Aandacht, aandacht, ik wil AANDACHT!

Bloggen? Waar doet men het voor? Laten we gewoon niet rond de pot draaien. Het is wel leuk om er allerlei mooi klinkende redenen rond te verzinnen maar heeft dat wel zin? Deze redenen zijn dan ook zo doorzichtig dat niemand ze gelooft, of de gelover moet iets van je gedaan krijgen. De enige reden is toch wel de aandacht die men er mee krijgt of kan krijgen.

Aandacht, aandacht, ik wil aandacht!

Aandacht is leuk, zeker als dat, wat men te vertellen heeft goed ontvangen wordt bij de lezers. Fijne reacties geven een kik en smaken naar nog meer. Zodat men weer op zoek gaat naar onderwerpen die, naar men vermoed, in de smaak zullen vallen bij de volgers en ook andere potentiële volgers. Telkens men positieve reacties krijgt wordt men meer gestimuleerd om blogs te schrijven. Ook minder leuke reacties kunnen stimulerend werken. Op voorwaarde dat men niet gaat lopen voor een eventuele conversatie over het onderwerp dat men in de blog bespreekt.

Iedereen weet alles toch al?

Blogs schrijven is meer mijn (Eddy) ding. Hoewel Rita mij steeds stimuleert om blogs te blijven schrijven is haar interesse om onze inzichten te delen heel miniem. Ze zegt ook altijd dat iedereen al alles weet. Voor haar stopt het daarmee. Ik vertel haar dan dat niet iedereen zo ver nadenkt en dat de blogs die wij samen schrijven stimulerend kunnen werken. Als men ook maar één persoon tot nadenken kan bewegen, heeft de blog dat gedaan wat hij moest doen.

Blijven schrijven!

Als men heel eerlijk is: men doet het voor de aandacht dus! En wat dan nog? Blogs schrijven werkt stimulerend voor jezelf als schrijver maar zet ook anderen aan om hun talenten te beproeven. Door te schrijven zet men een stroming in gang die naar zichzelf terug keert. Heerlijk toch?

Eddy en Rita