18. okt, 2018

Verslavingen beperken de vrijheid

Voor ons is het een feit dat iedere verslaving je de vrijheid ontneemt. Of het nu gaat over ongezonde of zogenaamde ‘gezonde’ verslavingen, ze zijn allen dwangmatig en dwangmatigheid heeft men meestal niet in de hand. Iemand die dwangmatig traint kan zichzelf net zo goed, als iemand die zich overgeeft aan ongezonde verslavingen, naar de verdommenis helpen.

Vrije keuze en/of vrije wil?

Het gekke is dat men, als men het over verslavingen heeft, men graag spreekt over vrije keuze en ook wel over vrije wil. Terwijl een verslaving dwangmatig is. Men is de vrijheid toch al kwijt. Men is gewoon een ‘slaaf’ van één of meerdere ‘verslavingen’. Men loopt de muren op als men niet kan toegeven aan die verslaving. Heeft men nog een keuze dan? Hoe past de vrije wil in dit gegeven?

Verstandige keuze

Als men dan toch een keuze wil maken kan men maar beter een verstandige keuze maken en iets doen aan de verslaving die zoveel tijd, energie en in veel gevallen ook veel geld kost.

Motivatie

Om te stoppen met verslavende activiteiten moet men gemotiveerd zijn. De motivatie voor Rita om, in 1992, te stoppen met roken, was een klein hondje dat tranende ogen kreeg door de sigarettenrook. Ze vond het zo erg voor hem dat ze prompt stopte met roken. Zelf stopte ik (Eddy) met roken in 1997 nadat ik het inzicht kreeg dat roken mij de vrijheid ontnam. Daarna hebben wij beiden nooit meer gerookt.

Eddy en Rita