7. feb, 2018

Spirituele samenwerking

English blog

In het dagelijkse leven heeft men sowieso af te rekenen met een concurrentiestrijd. Deze is soms zo subtiel aanwezig dat men het niet eens merkt. Men wil zich steeds onderscheiden van de ander en daar levert men strijd voor. Dit gedrag komt volgens ons voort uit het instinct dat resoneert in een lager bewustzijn. Je merkt het ook bij dieren die in roedels samenleven. Ze strijden steeds om de hoogste plaats. Wanneer de leider zwak wordt staat er onmiddellijk een ander op om de plaats in te nemen.

In een relatie die resoneert in een lager bewustzijn gebeuren deze dingen ook. Partners leveren strijd met elkaar maar ervaren deze strijd als levenslessen. Noemen ze confronterend en vinden dat ze spiegels zijn voor elkaar. De één vind van de ander dat deze niet goed bezig is. Dat hij of zij de dingen fout ziet. Ze proberen elkaar te overtroeven met de dingen waar zij zelf het beste in zijn.

Deze houding zal echter nooit een hoger bewustzijn voortbrengen. Partners die op deze manier met elkaar omgaan, houden elkaar vast in een lager bewustzijn dan wat voor de mens voorbestemd is. Men mag dan nog van zichzelf denken dat men bijzonder spiritueel is, als er geen samenwerking is komt men nergens. Er zal steeds een waas van onbegrip, onwetendheid, blijven hangen.

Nu pleiten wij niet voor een non-actieve relatie. Zo kan men elkaar mijden, in deze houding zijn er geen problemen, ieder gaat zijn eigen gang. Laat dit nu net niet de bedoeling zijn van een relatie.

Hoe komt men dan tot spirituele samenwerking binnen de relatie?

De meeste mensen die op één of andere manier ‘spiritueel bezig zijn’ proberen zichzelf te verbeteren via het lezen van boeken en/of het volgen van cursussen en dergelijke. Deze ‘vormen’ brengen materiaal aan tot het opdoen van ervaringen en mogelijkheden tot zelfanalyse. Deze analyse is noodzakelijk om tot een punt te komen waarin men afscheid kan nemen van alle belemmerende zaken die hen weghouden van een leven in Waarheid. Wij merken dat veel mensen die analyse uitvoeren in innerlijke dialogen. Deze innerlijke dialogen hebben steeds af te rekenen met de eigen getrokken grenzen, buiten deze grenzen is er niets meer.

Wanneer men gebruik gaat maken van het instrument dat de relatie is kan men de eigen grenzen en die van de partner verleggen. Er zijn dan nog innerlijke dialogen aanwezig maar deze zijn alle gericht op het optillen van zichzelf en de partner. Deze dialogen met zichzelf komen tot uiting in de gesprekken met elkaar. Ze zijn gericht op de ultieme samenwerking. Het is in deze gesprekken dat men elkaar ter verificatie kan bevragen. In het begin kan dit wat stroef gaan, men kan immers niet altijd gelijk hebben maar gaandeweg zullen de inzichten zich gaan verdiepen. Wij weten ook wel dat deze manier van omgaan met elkaar een inspanning vraagt maar het resultaat is verbluffend en uiterst bevredigend voor beide partners.

Aan beide partners de keuze en de wil om samen tot een Goddelijke, sprankelende relatie te komen!

Liefdevolle groet,
Eddy en Rita