20. okt, 2017

Kan men te allen tijde en overal zichzelf zijn?

Naar onze mening wel. Of men dit ‘mag?’ van anderen is iets totaal anders. Binnen een groep mensen moet men ‘altijd’ compromissen sluiten wil men er bij horen. Er bij willen horen is niet aan ons gegeven. Dus sluiten wij ook geen compromissen die er uiteindelijk toe zullen leiden dat wij niet ons zelf kunnen zijn en/of onze mening kunnen delen zonder ‘altijd’ door iemand terug gefloten te worden.

In de omgang

In de omgang zijn wij vriendelijke mensen. Wij houden van een grap én een grol. Wij lachen dan ook veel en graag. Wij voeren ook graag gesprekken met anderen. Als iemand dan al eens zijn/haar beklag doet, luisteren wij graag naar dat wat men te vertellen heeft.

De vragen die wij stellen zijn er dan ook op gericht om mensen te doen nadenken over de situatie waar zij hun beklag over doen. Deze vragen zijn al een beetje standaard geworden in deze gesprekken. De eerste vraag is steeds: “Wie laat dit toe?”. Dan volgt een verbaasde blik en het antwoord is altijd: “Ik!”. De volgende vragen krijgen steeds hetzelfde antwoord: “Ik!”. Dus???

Soms verliezen mensen hun interesse in het gesprek en dan weten wij dat het genoeg is. Er zijn ook mensen die zich het gesprek én de sfeer die er aanwezig was blijven herinneren. Wij horen een tijdje niets meer van hen en dan plots is er weer contact. Blijkt dat zij hun leven radicaal omgegooid hebben en van een ‘zelfmedelijdend kneusje’ getransformeerd zijn tot een ‘zelfbewuste persoon die weet wat hij/zij wilt’. Ze zeggen dan dat dit dankzij ons kwam. Wij weten wel beter en geven hen alle maar dan ook alle credit zelf. Want hebben zij het niet zelf gedaan? Zij geven ook aan dat zij nooit meer met hun voeten zullen laten spelen. En zo hoort het ook, alleen op die manier kan men ‘altijd zichzelf zijn’.

Schrijftaal

In de schrijftaal gaan wij op dezelfde manier te werk. Alleen wordt dit niet zo door iedereen, zoals hierboven beschreven, ervaren. Schrijftaal werkt op een andere manier. Men ‘moet’ steeds weer uitleggen wat men bedoelt en dat men het goed bedoelt en dat men niets kwaad in zin heeft. Men ‘moet’ ook altijd rekening houden met de ‘gevoeligheden?’ van anderen.

Ook de gezamenlijke aanwezigheid en de opgebouwde energie van het gesprek ontbreekt. Komt er nog bij dat als men in een groep iets verteld er steeds weer mensen zijn die wat men schrijft op een andere manier begrijpen dan de bedoeling was. Nogal wat mensen springen mee in de trein en de poppen gaan aan het dansen. Een duimpje hier en een geweldig daar en het is helemaal klaar.

Negen van de tien mensen lezen niet eens wat er geschreven staat. Ze lezen hier en daar een woord of een zinnetje en reageren onmiddellijk van uit hun gekwetstheid en/of boosheid. Als men de gehele reactie al leest komt deze harder aan dan in een gesprek.

Veel mensen zijn bezig met hun positie binnen een groep in te nemen wat ook weeral kan leiden tot onnodige strijd. Deze strijd wordt dan ook nog eens benadrukt in de reacties van velen. Waardoor men zich gaat focussen op strijd in plaats van op de inzichten die gedeeld worden.

Inzichten

Wij weten dat wij goede inzichten hebben. Deze inzichten hebben ons gebracht tot waar wij nu zijn en wij gaan door in dezelfde formule. Wij houden van het doorgronden van het leven op zich en van het doorgronden van de samenwerking met het ‘Goddelijke’. Wij houden van het delen van de informatie die daar uit voort komt.

Volgens ons heeft iedereen op gelijk welk moment de macht om een communicatie stop te zetten. Wij noemen het zelfs geen discussies. Als mensen blijven reageren op onze reacties, gaan wij er van uit dat men bereid is om dieper in te gaan op een bepaald onderwerp. Helaas denken veel mensen daar anders over: ze zijn alleen maar bezig met het innemen van hun ‘eigen positie binnen een bepaalde groep’. Ik ben de baas en de rest luistert! Of jij bent mijn vriend/vriendin en bedankt dat je het voor mij opneemt! Hier voel ik mij veilig! Hier mag ik zijn wie ik ben en wordt mijn ellende bevestigd én begrepen! Enz!

Wij doen hier niet aan mee en weigeren ons aan te passen aan één of meerdere algemene denkwijzen van groepen mensen om er bij te horen. In zulke groepen voelen wij ons niet thuis en kunnen wij ook niet ons zelf zijn.

Deze groepen zijn helemaal niet voedend. Niet voor ons én ook niet voor anderen. De mensen die zich verzamelen in deze groepen zijn er alleen maar op uit om elkaar te bevestigen met zinnetjes als “Ow, wat erg…”, “Heel herkenbaar…maar wat ik meemaak is zo veel erger dan dat van jou…”, “Mooi gezegd zo…dat had ik op dit moment nodig”. Dit is volgens ons geen communicatie!

Mensen met andere inzichten en een andere mening zullen altijd als respectloos ervaren worden. Zij zijn een vreemde eend in de bijt en moeten zo snel mogelijk op hun plaats gewezen worden. Liefst zo laag mogelijk. Zodat ook zij meekunnen in het beamen van de ellende van de anderen in die groep. Dit is niet ons ding!

Liefdevolle groet,

Eddy en Rita