14. mei, 2017

Acceptatie?

Waarom zou men de dingen die men als ‘onzin’ ervaart ‘moeten’ accepteren? Mensen die beweren dat acceptatie belangrijk is voor je spirituele groei, weten gewoon niet welke onzin ze in de wereld zetten.

Onprettig leven

Door acceptatie zal een onprettig leven heus niet prettiger worden. Vergeet het maar! Als men in een situatie, die men zelf als onprettig ervaart, beland is, zal acceptatie er in ieder geval ‘niets’ aan veranderen. Integendeel, het maakt het nog erger!

Acceptatie staat gelijk aan berusting! Men spreekt al gauw van “Zo slecht is het nog niet.” en ook “Het is zoals het is en zo is het goed”. Zeker in alternatieve kringen waar men elkaar steeds weer probeert te sussen, te betuttelen en vooral te overtroeven. Het laatste geeft aanleiding om nog meer onzin en fantasie naar voor te brengen, om het als waarheid te verkopen.

Verrijken

Er zijn steeds weer mensen die zich willen verrijken over de rug van hen die 'lijden' en dit 'lijden' maar, volgens hen, ‘moeten’ accepteren. “Het mag er allemaal zijn!” en “Ga er maar eens naar kijken, steek je donkere kant niet weg. Verzoen je er maar mee.”, zijn klassieke instinkers waarmee men anderen op een ondergeschikte plaats wil houden.

Veel mensen gaan uit wanhoop raad vragen bij ‘helpers’. Aanvankelijk kan men deze noodlijdende mensen van alles wijsmaken. Maar als de onzin die men anderen verteld op is, ‘moet’ men wel over acceptatie beginnen. Dan wordt er al snel gezegd: “Je bent er nu nog niet klaar voor om verder te gaan of om los te laten, enz… accepteer het nu maar!” Zo kan men zich op een veilige manier terug trekken. De bal ligt terug in het kamp van de raadvrager!

‘Lijden’ en het bevestigen ervan zorgt voor een grote bron van inkomsten voor mensen die er op teren.

Wat is waar?

Wat is waar? Wat is waar? Wat is Waar? Het is waar dat de mens van Goddelijke Afkomst is! Men is het alleen maar vergeten. Wanneer men het zich, diep van binnen en ook in het denken herinnert, valt alle onzin van zich af. Dit moet men niet zomaar accepteren, het is een ‘dieper Wéten’ dat men steeds, doorheen alle incarnaties, ook in deze dus, met zich meedraagt en ‘altijd’ zal meedragen.

Laat je niet zomaar wijs maken dat je de onprettige dingen in je leven ‘moet’ accepteren. Acceptatie komt voort uit het religieuze denken en is bedacht om mensen te onderdrukken. Er zit een ondertoon van schuld bekennen én belijden in.

“Eigen schuld, dikke bult!”, zeker als je de onzin van acceptatie blijft geloven en cultiveren!

"Accepteer het nu maar dat acceptatie van ellendige toestanden niet werkt!" 😉

Liefdevolle groet,

Eddy en Rita