25. apr, 2017

Dynamische spiritualiteit

De drijfkracht van spirituele groei is voor vele mensen ongetwijfeld: 'Het leren kennen van zichzelf in zijn/haar meest perfecte vorm'. Welke wij verborgen houden, door onszelf lager in te schatten, dan wie wij in werkelijkheid zijn. Wij houden, ongewild, onszelf en elkaar vast in een beperkte visie.

Inzichten

Wanneer men inzichten verwerft, denkt men die te moeten delen met alle andere zoekers. Dikke boeken worden geschreven, cursussen worden gegeven, initiaties gaan vlot van de hand, er zijn ontelbare religies, channelings gaan er als zoete broodjes in, enz… Dit alles in de hoop onze samenleving op te tillen tot een ongekend spiritueel niveau. Veel mensen menen dat ze anderen in hun kracht kunnen zetten. De cliënten die bij hen komen nemen dat ook klakkeloos aan en leggen op die manier hun ‘eigen spirituele ontwikkeling’ in de handen van de behandelaars en/of schrijvers.

Helaas, doet al deze moeite weinig af.

We zien nog steeds dat de ware spirituele vlam op een laag pitje brand. Hoe is dit toch in godsnaam mogelijk? Wat doen we fout? Doen we niet genoeg aan onze spirituele ontwikkeling of doen we juist te veel? Wie zal het zeggen? Wie neemt ons mee in de goede richting? Moeten we blijven volhouden dat ware spirituele ontwikkeling bijzonder moeilijk is? Enkel voor een select groepje bestemt? Is dit geen armzalige gedachte? Hoe zit het dan met het optillen van de gehele wereld?

Lessen of een levenswijze?

Je zou toch denken dat spirituele groei een dynamisch proces is? Iets dat ons steeds weer nieuwe inzichten brengt en ons steeds weer kan verrassen?

Volgens onze waarnemingen zorgen wij er zelf voor dat spirituele groei statisch geworden is. Hoewel spirituele groei best te combineren is met het gewone dagelijkse leven gaan we er lessen van maken. We maken onszelf en anderen wijs dat we hard moeten studeren om tot een bepaald spiritueel niveau te komen. Dus koppelen we ‘spiritualiteit’ los van ons ‘dagdagelijkse bestaan’ en maken er een onbegrijpelijk mysterie van. We maken er een studierichting of een hobby van.

Waarin schuilt volgens ons het geheim om tot een ware spirituele beleving te komen?

Loslaten! Het is in het loslaten van dat wat wij als een spirituele studie beschouwen dat wij de mogelijkheid krijgen om tot ons ‘Ware Zelf’ te komen. Door allerlei ervaringen, belevingen, inzichten, enz… te delen, zouden wij ‘elkaar moeten inspireren’ om tot ‘overwegingen’ te komen. Meestal komen we ‘niet’ toe aan het in ‘overweging’ nemen en aanvaarden we gewoon dat wat ons als waarheid voorgeschoteld wordt.

Dit is natuurlijk de snelste manier om zoveel mogelijk kennis tot zich te nemen. De vraag is, of deze houding ons tot een waar ‘spiritueel gewaar-zijn’ brengt? Meestal lopen we vast in ‘allerlei beschrijvingen’ van hoe het ‘zou moeten zijn’. Het ware spirituele gevoel blijft, schijnbaar, onbereikbaar.

Je Wéét alles al!

Wat we ook lezen of horen, op een gegeven moment kunnen we niet anders zeggen dan “Dat weet ik al en dat ook”. Wat je ook tegen komt, je weet het reeds. Dit is het moment om alles wat je weet los te laten en verder te gaan naar ongekende, onbeschrijfelijke gebieden. Deze gebieden gaan aan het denken en beredeneren voorbij en toch zijn ze gemakkelijk leefbaar in het dagelijkse leven.

Dynamische spiritualiteit is geen verzameling van allerlei systemen en weetjes maar een vrije, stromende beleving van onze ‘Ware Aard’, die alleen te vinden is in het dagelijkse leven!

Liefdevolle groet,

Eddy en Rita