16. jan, 2017

Citaat: 'Symposium Plato’

foto: beeld Aristophanes

English blog

Volgend citaat vinden we overal terug op internet als het gaat over tweelingzielschap.

"En wanneer een van hen zijn andere helft zal ontmoeten, de werkelijke helft van zichzelf, is het paar verloren in een verbazing van liefde en vriendschap en intimiteit en men zal niet meer uit elkaars zicht verdwijnen, zelfs niet voor een moment."

Plato
2,500 jaar geleden...

Er staat werkelijk; “Zo'n man wordt nu eenmaal geboren als liefhebber van knapen en mannen en zal altijd open staan voor soortgenoten. Wanneer nu een van hen - of hij nu knapen of mannen liefheeft - zijn echte wederhelft ontmoet, dan raakt hij in opperste verrukking door de vriendschap, intimiteit en zinnelijke liefde die daaruit ontstaan. Geen van beiden kan dan nog buiten de ander, zelfs niet voor een ogenblik. Dit zijn mensen die hun leven lang met elkaar optrekken ofschoon zij niet eens onder woorden kunnen brengen wat zij van elkander willen of verwachten.”

Alweer een misverstand over het tweelingzielschap. Het citaat komt uit het document 'symposium van Plato'. In het document is helemaal geen sprake van een tweelingziel. De uitspraak komt niet van ‘Plato’ maar van ‘Aristophanes’, één van de aanwezigen op het banket. Plato komt nergens aan het woord. Dit document is een verslag van een drinkgelag, dat in die tijd regelmatig voorkwam. Filosofen en grote redenaars kwamen toen samen om zich te vermaken en hun vaardigheden in het redeneren te oefenen.

Wanneer het over tweelingzielschap gaat wordt Plato door velen geciteerd. Wanneer je volgende document Plato-Symposion.pdf even doorneemt kom je er al gauw achter dat Aristophanes het niet heeft over een man-vrouw relatie.

Vrouwen werden in die tijd als minderwaardig gezien, het werd algemeen aangenomen dat zij geen ziel hadden. Aristophanes had het enkel en alleen over mannen- en/of knapen-liefde. Alleen mannen met mannen of mannen met knapen konden een ‘zielsliefde’ beleven met elkaar.

Volgens Aristophanes zou de mens, bij wijze van straf door Zeus, overlangs in twee delen gescheiden zijn, waardoor zij hun kracht verloren. Hierdoor konden zij gemakkelijker gemanipuleerd worden. Deze mens is steeds op zoek naar de hereniging met zichzelf. Dit zelf is te vinden in een andere man of knaap, die zich in de andere helft herkent en zich overgeeft aan de andere om samen weer één geheel te vormen. De jongste kan een beetje gezien worden als het spirituele kind van de oudste, deze overstijgt zelfs de liefde van de oudere voor zijn eigen op zinnelijke wijze verwekte kinderen.

Bovenstaand citaat is dus enkel van toepassing op mannen met mannen of mannen met knapen. Aristophanes maakt ook duidelijk dat het niet over een homoseksuele relatie gaat. Ook geeft Aristophanes in zijn betoog de verklaring en rechtvaardiging voor de man-vrouw, lesbische en homofiele relaties.

Aristophanes had het dus 'niet' over een 'tweelingziel' maar alleen over de andere mannelijke helft van de man!

Liefdevolle groet,

Eddy en Rita