22. dec, 2016

Bijgeloof over tweelingzielschap

Wanneer men over intelligentie praat, staat de ‘mens’ van alle wezens, hier op aarde op de eerste plaats. Wanneer het over ‘onderscheidingsvermogen’ gaat kan men gerust aannemen dat een dier door te leven op instinct dé nummer één is. Een dier voelt onmiddellijk wanneer er iets niet in orde is en vlucht! Foute voeding laat het liggen! Het dier zijn ‘onderscheidingsvermogen’ is beter ontwikkeld dan dat van de ‘mens’.

De mens heeft als het op ‘spirituele groei’ aankomt zijn onderscheidingsvermogen ‘zeker’ nodig. Zo kan hij het kaf van het koren scheiden. Wat wij echter zien in vele beschrijvingen over het tweelingzielschap, is dat de schrijvers zich bezig houden met het kaf en het koren weggooien. Is kaf dan zo voedzaam? 🤒

Gebruik je ‘onderscheidingsvermogen’ om de simpele feiten die wij verder gaan beschrijven te kunnen toetsen op waarheid!

Men kan over tweelingzielen lezen dat zij in het éénheidsbewustzijn leven. Aangenomen dat dat ook zo is, waarom in godsnaam zouden zij zich gaan bezig houden met tegengestelden die voortkomen uit het dualiteitsbewustzijn (vluchter-blijver, aantrekken-afstoten, enz.) en hun spirituele groei 'ernstig' belemmeren?

Beschrijvingen die resoneren in het dualiteitsbewustzijn komen voort uit fantasie én bijgeloof.

Het dualiteitsbewustzijn is altijd maar dan ook altijd ondergeschikt aan het Eénheidsbewustzijn. Sterker nog, het verdwijnt er in. Er zijn ‘geen’ tegengestelden meer bij ‘ware tweelingzielen’ die samen zijn. Binnen het tweelingzielschap, heb je het ‘mannelijke individu’ en het ‘vrouwelijke individu’, die informatie meegebracht hebben van uit het ‘materiële Zijn’ en het ‘spirituele Zijn’. In hun ‘fysieke samenzijn’ wordt deze informatie samengevoegd zodat zij ‘samen’ kunnen doorgroeien tot een ‘Hoger Bewustzijn’.

Liefdevolle groet,

Eddy en Rita