28. nov, 2019

Armoedige spiritualiteit?

De volgende zin vonden we op een FB pagina van iemand die zichzelf presenteert als spiritueel hulpverlener. Ongemak en gemak gaan met elkaar samen en maakt een pijnlijke, maar ook mooie voor(uit)gang”.

Onmiddellijk kwam de bekende vaststelling ‘Wat men zaait zal men oogsten!” bij ons op. Ook de vraag “Waarom moet het altijd pijnlijk zijn om een mooie vooruitgang te brengen?” komt bij ons regelmatig ter sprake.

Blijkbaar hebben hulpverleners nog niet door dat wat zij zelf zaaien, ook zelf zullen oogsten. Karma???

Dit moeten we even toelichten!

Wij reageerden op een bericht van iemand die meent anderen spiritueel te moeten inspireren én te helpen. In dat bericht vroeg, neen eigenlijk, commandeerde zij anderen om haar niet lastig te vallen via messenger en/of haar FB pagina. Ook niet met lieve, goed bedoelde berichten. Ze had wel wat anders te doen!

Na een paar berichtjes van ons, waarin wij haar, op een vriendelijke manier, onze mening gaven, kon zij over onze berichten niets anders zeggen dan dat het onzin was en dat ze ons zou ontvrienden, wat ze dan ook héél snel deed.

In een eerdere blog vertelden wij al dat dat ons niet deert en dat wij in verband met de vrije wil daar alleen maar respect voor kunnen hebben. Zo werkt het nu eenmaal voor ons.

Armoedige spiritualiteit?

Komen we nu terug op de titel van deze blog “armoedige spiritualiteit”. Waarom armoedig? Gewoon omdat veel mensen die hopen anderen naar een hoger bewustzijn te kunnen leiden zelf niet eens weten wat zij vragen. Zij weten niet dat wat men vraagt er reeds is. “Nog voor je het vraagt, is het er al!” is niet zomaar een loze uitspraak. Als men vindt dat spirituele groei alleen maar kan gaan via ongemakken en pijnlijke ervaringen, zaait men zelf ongemakken en oogst men logischerwijze ongemakken. Kan het nog eenvoudiger?

Welke richting kiest een hulpverlener?

Laten we elkaar niet voor de gek houden. Een hulpverlener die van het helpen van anderen zijn/haar beroep gemaakt heeft, trekt mensen aan om er aan te verdienen. En aan welke mensen kan men het meest verdienen? Juist, mensen die op één of andere manier in nood verkeren. Mensen die in nood verkeren krijgen graag aandacht van de hulpverlener. Als men verzuimt om te reageren op vriendelijke berichten en alleen maar wil reageren op berichten die geld opbrengen is men een hulpverlener van keskeschiet.

Donkere kant?

Veel spirituele hulpverleners hebben moeite met hun donkere kant, althans zo noemen zij het. Ze vertellen anderen dat ze er niet van gaan lopen maar dat ze zich ermee proberen te verzoenen. De waarheid naar onze ervaring is dat men zich niet moet verzoenen met iets dat niet gewenst is in het eigen leven. Omdat zij geloven in de eigen donkere kant trekken zij mensen aan die ook geloven in de donkere kant van zichzelf. Zo krijgen ze ‘altijd’ problemen met andere mensen. De donkere kant van veel hulpverleners is dat ze zeer snel boos worden als anderen hen, zelfs op een vriendelijke manier, vertellen hoe de vork in de steel zit. Maar naar deze donkere kant gaan ze liever niet kijken. Het zijn altijd de anderen die onzin vertellen en hun eigen donkere kant laten zien. Niet die van de hulpverlener natuurlijk.

Zo passen zij nooit dat toe op zichzelf wat zij anderen aanraden te doen. Spiritualiteit? Pffff …. dat is ver zoek bij hen!

Eddy en Rita