15. mrt, 2019

Zesde zintuig?

De aanleiding voor deze blog is een blog over tweelingzielschap waar wij op reageerden en daardoor een dialoog ontstond tussen ons en de schrijfster van het blog. In haar blog beweerde zij dat tweelingzielschap niet bestaat. En wij beweerden, bij wijze van demonstratie, dat mediumschap en contact met overledenen ook niet bestaat. Zo kan men alles weerleggen tot er niets meer overblijft. De laatste reactie aan ons was dat wij dan maar eens naar een medium of en een openbare demonstratie moesten gaan. Omdat we dat allemaal al gehad hebben, besloten we er niet meer op te reageren en er ook geen blog over te schrijven. Dat was buiten onze Ziel gerekend want die kwam met lichte aandrang  aanzetten om er toch maar een blog over te schrijven.

Als we dat niet doen blijft het onderwerp gewoon hangen tot er over geschreven is. Dat is wat intuïtie doet. We hebben er een goede gewoonte van gemaakt om onze intuïtie te volgen en het is al dikwijls uitgekomen dat, dat voor ons de enige juiste manier was en is.

Intuïtie

Intuïtie of ook wel zesde zintuig genoemd is bij ieder levend wezen met een (enigszins) bewustzijn aanwezig. Wij observeren graag menselijk maar ook dierlijk gedrag. Zo kunnen wij bij observatie van ons hondje Prins vaststellen dat ook hij sterk op zijn intuïtie afgaat. Er zijn andere dieren en mensen waar hij instinctief voor uit de weg gaat. Ook andere dieren hebben dit in meer of mindere mate. Er zijn ook honden die zich van geen kwaad bewust zijn en naar andere honden lopen ook al zie je zo dat ze gebeten zullen worden.

In dat opzicht verschillen mensen niet zo veel van dieren. De één is al wat intuïtiever dan de andere. De één zal zich telkens weer opnieuw laten vangen en de ander heeft snel door wat er gaande is.

Mediums

Mediums zijn mensen die handig weten gebruik te maken van die intuïtie. Ze noemen het graag het zesde zintuig, dat klinkt beter. Ook de media hebben hun steentje behoorlijk bijgedragen. Een normaal gegeven dat reeds lang gemystificeerd is kan men nog mystieker maken door te laten doorschemeren dat er maar een aantal mensen zijn die, die ‘gave’ hebben. Als bewijs laat men hen op TV wat proefjes doen.

Een medium dat 75% accuraat is, is al een héél goed medium. Wij vragen ons af wat er met die andere 25% gebeurd is.

Bezoek aan mediums en openbare demonstraties

Om even verder te gaan over het bezoek aan een medium en/of openbare demonstraties. Toen ik (Eddy) ongeveer 32 was had ik op een spirituele beurs een (bekend) medium aan het werk gezien. Ze kon veel vertellen over de mensen die in de zaal zaten. Sommigen werden emotioneel, dat bleek bij haar in de smaak te vallen. Emotionaliteit wordt vaak ten onrechte als bewijs van hun kunnen gezien.

Enfin, ik zat toen slecht in mijn vel en dacht bij haar uit te vinden wat er aan mij schortte. Afspraak gemaakt dus. Ik er naar toe. Buiten wat algemeenheden wist ze niets te vertellen waar ik iets mee was. Ze bleef maar vragen of ik geen vragen had en neen, ik had geen vragen. Toen het uurtje afgelopen was stond ik recht en keek ze verschrikt naar mij. Ik rookte toen nog en had een doosje sigaartjes op zak. Angstig vroeg ze of ik een recorder op zak had en of ik alles opgenomen had. Ze dacht dat ik haar kwam controleren. Ik moest onmiddellijk buiten, bijna was ze nog vergeten te ontvangen.

Later heb ik het nog eens bij anderen geprobeerd. Ook daar weer algemeenheden, gewoonlijk informatie over hoe ik in elkaar zat enz… Iets nieuws dat ik nog niet wist was er niet bij.

Toen Rita en ik bij elkaar kwamen zijn we samen naar een aantal beurzen geweest. Zij was niet bezig met alternatieve zaken en wou toch wel eens zien hoe dat in zijn werk ging. Toen wij persoonlijk in contact kwamen met de mediums vertelden deze aan Rita dat zij eigenlijk aan hun kant van de tafel moest gaan zitten en dat ze zeker iets met die ‘gave’ moest doen. Zelf ziet zij het als een normaal gegeven dat bij ieder persoon aanwezig is en niet als een ‘gave’. Niemand van hen kon iets over haar vertellen. Als ze al iets vertelden was het meer van toepassing op mij dan op haar.

Eens op een beurs had ik (Eddy) mijn ring vooraan op tafel gelegd. Het medium neemt dan één voorwerp van dat wat op tafel ligt en vraagt dan van wie het voorwerp is en begint te vertellen. Na een aantal lezingen kondigde zij aan dat het haar laatste was voor die demonstratie. Rita had in gedachten genomen dat als er iets over ons gezegd moest worden dit nu wel aan bod moest komen. Het voorwerp dat het medium koos was van een vrouw achteraan in de zaal en het medium beschreef ons, in plaats van haar. Ze begon over dansend door het leven gaan en vrolijkheid, liefde, enz… Die vrouw in kwestie vloog recht en zei kwaad “Was dat maar waar, wat jij ziet klopt helemaal niet!” Het medium reageerde met “Dan zal dat zeker in de nabije toekomst naar je toe komen.” Waarop de vrouw zei: “Als dat niet uitkomt maak ik er eind aan.”

Zo kunnen we nog even doorgaan.

Hoe werkt het lezen van anderen?

Dit is onze ervaring met het lezen van anderen. Alles is energetisch verbonden met elkaar. Via de lijntjes die men heeft met anderen komt ook informatie mee. Ook informatie die opgeslagen is in het geheugen van het individu. Sommige mensen zijn gewoon open boeken en zijn heel gemakkelijk leesbaar. Je kunt zelfs op een gemakkelijke manier aan informatie geraken die de persoon zelf al lang vergeten was. Geheimen bestaan dan niet meer.

Rita heeft dit vermogen al mee van bij de geboorte. Het is voor haar niet zo moeilijk om mensen in te schatten, hoe zij in elkaar zitten en met wat ze worstelen. Ze kan zelfs heel gemakkelijk oplossingen mee geven die men dan toch in de wind slaat. 😉 Combinaties dier-mens hebben voor haar geen geheimen, ze ziet perfect of een ruiter bij het paard past en hoe paard en ruiter zich voelen. Dat heb ik altijd verbazend gevonden. Niets aan, zegt zij, dat zie je toch zo!

Zelf heb ik 2 jaar intuïtieve ontwikkeling gevolgd en nog ander cursussen om de intuïtie aan te scherpen. Ik kon mensen vrij accuraat lezen maar zoals Rita? Neen, langs geen kanten. Ondertussen zijn we al een hele poos gestopt met het lezen van anderen. In het begin deden we dat nogal eens. Gewoon voor de fun, nu vinden we het maar niets. Informatie verspreiden en leven en laten leven is ons ding.

Contact met overledenen

Wat het contact met overledenen betreft zijn wij van mening dat men overledenen moet laten rusten. Men moet ze niet overstelpen met vragen van de levenden. We richten onze aandacht volledig op het leven en niet op de dood.

Ook de informatie over hen die hier op aarde aanwezig waren is gemakkelijk te verkrijgen via het geheugen van de persoon die contact vraagt. Vermits alles wat een mens doet en denkt opgeslagen wordt in een energetisch veld, dat men kan vergelijken met een opslagmedium maar dan energetisch, is het mogelijk contact te maken met deze informatie. Werkelijk alles wordt opgeslagen, niets gaat verloren.

Zelf zien we het nut niet in van het contact maken met overledenen. Als het contact bij leven niet goed was, vinden wij het zinloos om dat wel te doen als iemand overleden is. Veel mensen zien het contact via een medium als een manier om iets goed te maken of om excuses te verkrijgen van de overledene. Volgens hen zou dit een gunstig effect hebben op hun eigen gemoedsrust. Tijdens onze bezoekjes aan demonstraties op verschillenden locaties zagen wij steeds dezelfde mensen met dezelfde foto’s van overledenen en dezelfde vragen terugkomen. Er zijn zelfs mensen die een fotoalbum van overledenen bij hebben, wie zullen we vandaag eens contacteren?

Het is natuurlijk altijd fijn te horen dat een overledene vergiffenis vraagt voor de wandaden die hij/zij jou aangedaan heeft. Onze mening is, dat als men zichzelf afvraagt of men deze wandaden het eigen leven laat bepalen en daar eens heel diep over nadenkt en een duidelijke keuze maakt, men veel verder komt dan vergiffenis te schenken aan iemand die niet meer fysiek aanwezig is.

Deze vraag blijft bij ons hangen: "Als men niet vertrouwd op de eigen intuïtie, kan men dan vertrouwen op de intuïtie van iemand anders?"

Eddy en Rita